Halvet; gizli, gizlilik, tenha, tenhaya çekilme, yalnızlık, yalnız kalma manalarına gelmektedir. Şeyh Ömer hazretlerinin amcası ve mürşidi Şeyh Ali Muhammed hazretleri, zikri gizli yapmayı çok severdi. Bu sebeple ömrünün çoğunu gizli olarak zikir yapmakla yani halvetle geçirdiğinden, ona ve yoluna Halveti denilmiş, bu kelime Şeyh Ömer hazretlerine de nisbet edilerek o da Ömer Halveti diye anılmıştır.
Şeyh Ömer hazretleri bir gün Herat'ta tenha bir yerde gördüğü içi boş büyükçe bir çınar ağacının içinde halvete girerek halkın gözünden gizlenmiş, orada zikre dalmıştı. Dervişleri kendisini aramışlar ve ağacın içinde bulmuşlardır. Bu tarikata Halveti denilmesinin bir sebebi de Şeyh Ömer hazretlerinin bu hareketidir.
Halvetiye kelimesinin Hı'sı hulüvv-i kalb yani kalbin masivadan boş olmasına, Lam'ı lezzet-i zikir yani zikrin lezzetine, Vav'ı vikaye (korunma) yani içinin ve dışının korunmasına ve vefaya, Te'si temkin yani ihtiyat ve tedbire, Ye'si yüsr yani zorluktan sonra kolaylığa, He'si ise müşahedeye delalet eder.
Tarikatlar içerisinde en çok şubesi olan tarikat Halvetilik olup 40 kadar kola ayrılmıştır. Bu kolların hepsinin kendilerine ait silsileleri vardır. Sunbili, Şabani, Uşşaki, Cerrahi, Ticani, Rufai, Rüşeni ve Gülşeni tarikatlarının hepsi Halvetiliğin bir koludur.